کتاب و شریعت حضرت نوح (ع)
همان طور که می دانید حضرت نوح، نخستین پیامبر از میان پیامبران اولو العزم است. پیامبران اولو العزم عبارتند از: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله.
ویژگی پیامبران اولو العزم این بوده که همراه خود شریعت تازهای میآوردهاند. از این رو، نخستین شریعت را حضرت نوح برای مردم دوران خویش آورده است در آیه 13 از سوره شوری میخوانیم. «شرع لکم من الدین ما وصی به نوحا و الذی اوحینا الیک و ما وصینا به ابراهیم و موسی وعیسی»: آیینی برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود آن چه را بر تو فرستادیم و بر ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم»
از آیات قرآن کریم استفاده میشود که محتوای شریعت و دین نوح، دعوت مردم به توحید و تسلیم در برابر خداوند،، امر به معروف و نهی از منکر، مساوات و عدالت، راستگویی و وفای به عهد ونهی از شرک و آلودگی به فواحش و منکرات بوده است
حضرت نوح، دارای کتاب آسمانی نیز بوده است این کتاب اسم خاصی نداشته بلکه به اسم «کتاب نوح» معروف بوده و نامیده میشده است. به فرموده علامه طباطبایی مقصود از «الکتاب» در آیه 213 سوره بقره که میفرماید: «کان الناس امة واحدة فبعث الله النبیین مبشرین و منذرین و انزل معهم الکتاب بالحق لیحکم بین الناس فیما اختلفوا فیه» کتاب حضرت نوح است.
شریعت و کتاب حضرت نوح نخستین شریعت و کتابی بود که
مشتمل بر قوانین و احکام الهی بوده است. حضرت نوح دومین پدر نسل کنونی انسان است و بجز آدم و ادریس که قبل
از او بودند، نسبت سایر پیغمبران الهی به او منتهی میگردد. نام همسر وی «والیه» و گناه او این بود که در نزد قوم خود، نوح علیه السلام را
مجنون معرفی کرد.
نام پسران او حام و سام و یافث و نام پسر گناهکارش که در هنگام طوفان نوح غرق شد، کنعان بود.
به تصریح قرآن کریم، حضرت نوح علیه السلام
به مدت 950 سال قومش را به خداپرستی دعوت کرد. او اولین پیامبری است که در زمانش عذاب طوفان بر منکران و مشرکان فرود آمد.
در قرآن کریم داستان نوح به تفصیل
بیان شده است. مفصل تر از همه در سوره هود آیه 25 به بعد و سوره نوح.
به تصریح قرآن، قوم نوح بتپرست بودند و او را میآزردند؛ اما نوح در رسالت خود شکیبایی و استقامت میورزید و مردم را به توحید دعوت میکرد.
با این همه، هیچ کس جز عده کمی به او ایمان
نیاورد. آنگاه قومش را به آمدن عذاب الهی تهدید کرد اما آنها به
انکار و لجاجت و عناد ادامه دادند تا آنکه نوح نومید شد و نفرین کرد؛ خداوند نیز دعای او را مستجاب کرد و به وی فرمود که کشتی بزرگی بسازد.
هنگام نزول عذاب، نوح
به همراه پیروان اندک خود سوار کشتی نوح شد. همه مشرکین در این طوفان غرق شدند، سرانجام
عذاب الهی به پایان رسید و کشتی نوح بر کوه جودی قرار گرفت.
عمر نوح بسیار طولانی بود، به طوری که
در ادبیات عربی و فارسی ضرب المثل شده است. در تاریخ و روایات، عمر او بین هزار تا دو هزار و هشتصد سال (1000، 1450، 1470، 2300، 2500 و
2800 سال) نقل شده است که از
این مدت، 950 سال را به رسالت و پیامبری مشغول بود.
منابع:
تاریخ الانبیاء، رسولی محلاتی، ج 1، ص 41، اعلام قرآن، خزائلی، ص 641، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی ج 2 ص 277
